Jesteś w środku rewizji projektu — przesuwasz kanwę między frame'ami, przybliżasz komponent, wskazujesz to, co nie gra. Uwaga jest już w głowie, ale żeby ją zostawić, trzeba by się zatrzymać, zejść do klawiatury i wszystko wystukać. Z Clavio po prostu to mówisz. Naciśnij C, żeby chwycić narzędzie komentarzy Figmy, kliknij w punkt na kanwie i wypowiedz notatkę — „ta etykieta jest ciasna, dajmy jej trochę oddechu” — a ona ląduje w polu komentarza czystym, swobodnym głosem, dokładnie tak, jak powiedziałbyś to koledze. Automatyczne wysyłanie zostaje wyłączone, więc pinezkę stawiasz sam, dokładnie tam, gdzie trzeba, i publikujesz sam. Ręce zostają na kanwie — wskazują i przesuwają — podczas gdy słowa piszą się same; a ten sam głos przeniesie ciąg dalszy do Slacka, Lineara i notatek przekazania.
Komentuj, nie schodząc z kanwy
Rewizja projektu żyje na kanwie — przesuwasz ją między frame'ami, przybliżasz komponent, wskazujesz to, co nie gra. Clavio zostawia cię tam. Naciśnij C, żeby chwycić narzędzie komentarzy Figmy, kliknij w miejsce, o którym mówisz — spada pinezka z otwartym polem komentarza. Nadaj Clavio słowo aktywujące albo skrót klawiszowy, wypowiedz je (albo raz naciśnij klawisz) i po prostu mów — notatka wypełnia pole, a druga ręka wciąż leży na trackpadzie, dalej przesuwając i wskazując. Żadnego okna do otwarcia, żadnego klawisza do trzymania podczas mówienia — i odstęp między „zauważyłem” a „zostawiłem uwagę” kurczy się mniej więcej do długości jednego zdania.
Swobodny ton, bo to notatka do kolegi
Komentarz na frame'ie to nie dokument — to szybka notatka do projektantki albo inżyniera, który przeczyta ją w kontekście i coś z nią zrobi. Więc trzymaj Clavio na swobodnym polerowaniu dla Figmy: usuwa „yyy”, „no i”, urwane początki i składa to, co powiedziałeś, w czysty wiersz — nie usztywniając go w formalną notatkę służbową ani nie zmieniając sensu. To wciąż ty w rozmowie z kolegą, tylko schludniej. Dodaj do słownika Clavio nazwy swoich komponentów i wariantów, nazwy tokenów i frame'ów oraz uchwyty współpracowników, a „Button/Primary”, „spacing-md” i wzmianka @ przejdą zapisane poprawnie, a nie zgadnięte ze słuchu.
Automatyczne wysyłanie wyłączone — najpierw pinezka, potem publikacja
Komentarz w Figmie to nie wiadomość, którą się wystrzeliwuje — to uwaga przypięta do konkretnego miejsca, a to, gdzie wyląduje, jest połową sensu. Dlatego automatyczne wysyłanie trzymasz tu wyłączone. Clavio upuszcza notatkę w polu komentarza i zatrzymuje się: stawiasz pinezkę na właściwej warstwie, przeczytujesz wiersz, dodajesz wzmiankę @, jeśli ktoś musi to zobaczyć, i publikujesz sam przez Cmd+Enter. Wypowiedzenie pełnego, konkretnego komentarza — co jest nie tak, co spróbować zamiast tego — to część bez rąk; decyzja, że jest przypięty we właściwym miejscu i gotowy, zostaje świadomym kliknięciem. Dostajesz szybkość przegadania całej rundy uwag z rękami na kanwie i ani grama ryzyka, że na wpół gotowa notatka wyląduje na złym frame'ie.
Jeden głos na całą pętlę projektową
Komentarz to jeden przystanek. Zostaw uwagę na frame'ie, odpowiedz w wątku, gdy projektantka zaoponuje, wrzuć notatkę do FigJama, gdy szkicujesz flow — wszystko tym samym swobodnym głosem, wprost na kanwie. A gdy rewizja zamienia się w pracę, przełącz się i jedź dalej: wyślij zespołowi podsumowanie na Slacku, załóż śledzenie jako ticket w Linearze albo Jirze, spisz przekazanie dla dewelopera albo specyfikację w Notion — i tu może chcesz schludniej, więc Clavio na to okno bierze naturalny ton, podczas gdy Figma zostaje swobodna. Clavio pamięta ton dla każdej aplikacji, więc jedno słowo aktywujące prowadzi cię od komentarza na kanwie do ticketu i do przekazania — a że odpowiada tylko na twój głos, kolega przegadujący rewizję obok nie zrzuci przypadkowego komentarza. Oto cała pętla projektowa — przegadana, a nie wystukana.
Zalecane ustawienia Clavio dla Figmy
| Ustawienie | Zalecane | Dlaczego |
|---|---|---|
| Aktywacja | Słowo aktywujące lub skrót klawiszowy | Do Figmy nie zwrócisz się po imieniu, więc uruchamiaj słowem aktywującym albo jednym klawiszem — jedna ręka zostaje na trackpadzie, przesuwa i wskazuje, gdy mówisz. |
| Poziom polerowania | Swobodny (lekkie polerowanie) | Komentarze do rewizji to szybkie notatki do kolegi — swobodny usuwa wypełniacze i podczyszcza wiersz, nie usztywniając go w formalną notatkę służbową. |
| Automatyczne wysyłanie | Wył. | Komentarz jest przypięty do konkretnego miejsca. Clavio upuszcza notatkę i czeka, żebyś sam postawił pinezkę, dodał wzmiankę @ i opublikował. |
| Słownik osobisty | Dodaj nazwy komponentów i wariantów | Trzyma nazwy komponentów, wariantów, tokenów i frame'ów — Button/Primary, spacing-md — oraz uchwyty @ współpracowników zapisane poprawnie, a nie zgadnięte. |
| Narzędzie komentarzy (C) | Naciśnij C, kliknij, mów | Narzędzie komentarzy Figmy stawia pinezkę tam, gdzie klikniesz — uruchom Clavio, podyktuj do otwartego pola i opublikuj, gdy pinezka jest na właściwej warstwie. |
Dawaj uwagi bez rąk z Clavio
Clavio to aplikacja do dyktowania z AI na Maca. Żyje na pasku menu i wpisuje gotowy tekst tam, gdzie jest kursor — w pole komentarza Figmy, w karteczkę FigJama, w Slacka, w ticket Lineara czy Jiry, w dokument przekazania. Uruchamiasz ją słowem aktywującym albo skrótem klawiszowym (nic nie trzeba trzymać), a polerowanie wybierasz pod aplikację: swobodny ton do komentarzy na kanwie, naturalny do specyfikacji, którą piszesz później. W Figmie automatyczne wysyłanie zostaje wyłączone, więc każdy komentarz stawiasz na swoim miejscu i publikujesz sam. Słownik osobisty zachowuje nazwy twoich komponentów i tokenów, a odcisk głosu na urządzeniu sprawia, że uruchamia ją tylko twój głos. Za darmo na próbę: 3000 słów miesięcznie, bez karty, macOS 14+ na Apple Silicon. Pro za £12/miesiąc bez limitu.
Czytaj dalej
Częste pytania
Czy Figma albo mój Mac mają już wprowadzanie głosowe?
Figma nie ma wbudowanego dyktowania, a to, które daje macOS, wpisuje twoje słowa surowo, bez czyszczenia, nie zna nazw twoich komponentów ani tokenów i kończy się na polu komentarza. Clavio zamiast tego upuszcza czysty, swobodny komentarz, trzyma nazwy z Figmy zapisane poprawnie i idzie za tobą poza kanwę — do Slacka i twojego trackera. Dlatego większość projektantów po nie sięga.
Czy mogę dyktować w Figmie całkowicie bez rąk?
Mówienie — tak: ustaw słowo aktywujące i żadnego klawisza się nie trzyma, żadnego wiersza nie stuka — bierzesz narzędzie komentarzy, klikasz w punkt i mówisz, podczas gdy ręce zostają na kanwie, wskazują i przesuwają. Postawienie pinezki i opublikowanie komentarza pozostają twoimi dwoma świadomymi kliknięciami, i to celowo — przy komentarzu chcesz sam zdecydować, gdzie dokładnie ląduje uwaga.
Czy przepisze moje komentarze albo zniekształci nazwy komponentów?
Nie w tym sensie, którego się boisz — swobodne polerowanie usuwa wypełniacze i podczyszcza wiersz, nie usztywniając go ani nie zmieniając tego, co powiedziałeś, więc wciąż czyta się jak ty. Żeby nazwy były precyzyjne, dodaj komponenty, warianty, tokeny i uchwyty współpracowników do słownika, a „Button/Primary”, „spacing-md” i wzmianka @ przejdą zapisane poprawnie, a nie zgadnięte.
Czy mój komentarz publikuje się w sekundzie, w której przestaję mówić?
Nie, i dla Figmy jest to celowe — automatyczne wysyłanie zostaje wyłączone. Clavio upuszcza notatkę w polu komentarza i czeka, żebyś postawił pinezkę na właściwej warstwie, dodał wzmiankę @ i opublikował sam przez Cmd+Enter. Pełny, konkretny komentarz wypowiadasz szybko, ale ląduje on tylko wtedy i tam, kiedy i gdzie zdecydujesz.
Czy mogę używać tego samego głosu poza Figmą?
Tak — o to właśnie chodzi w aplikacji systemowej. Ten sam głos wpisuje do FigJama, Slacka, twojego ticketu w Linearze czy Jirze i dokumentu przekazania tak samo, jak wypełnia komentarz w Figmie, i pamięta ton dla każdej aplikacji: swobodny do komentarzy na kanwie, naturalny do pisanej specyfikacji. Jedno słowo aktywujące prowadzi cię przez całą pętlę.